Friday, September 18, 2015

गुणा: सर्वत्र पूज्यन्ते न महत्योऽपि सम्पद:।
पूर्णेन्दु किं तथा वन्द्यो निष्कलंको यथा कुश:  

గుణాః సర్వత్ర పూజ్యంతే న మహత్యో అపి సంపదః
పూర్ణేందు  కిం తధా వంద్యో నిష్కలంకో యథా కుశః

ఒక మనిషి యొక్క సద్గుణాలు ఎల్లప్పుడూ  పూజింపబడతాయి, అతని సరిసందలూ కీర్తి ప్రతిష్టలూ కాదు. పౌర్ణమి నాటి నిండు చంద్రుడి కన్నా అర్ధచంద్రారమైన నెలవంకే పవిత్రంగా పూజింపబడుతుంది. పరమేశ్వరుడి సిగలో పూవు గా మారుతుంది. పదహారు కళలతో నిండు చంద్రుడు అందంగా వున్నా, ఎక్కువ వెన్నెల వెదజల్లినా దానిలో కనిపించే మచ్చవలన అది అంతగా పూజనీయం కాదు. కానీ నెలవంక చిన్నదయినా తక్కువ కాంతినిచ్చినా మచ్చలేని ఆ నెలవంకే పూజనీయం. ఇక్కడ సుభాషితకారుడు మచ్చలతో నిండిన నిండు చంద్రుని వెలతురుని గుణహీనమైన సిరి సంపదలతోనూ,  ఏ మచ్చాలేని మొదటి నాలుగు రోజుల వరకూ వెలిగే పవిత్రమైన నెలవంకని సద్గుణ సంపదలోనూ పోల్చారు.

No comments:

Post a Comment